Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ (Αρχιμανδρίτης Ελπίδιος Βαγιανάκης)




Αρχιμανδρίτης Ελπίδιος Βαγιανάκης

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Κυριακή πρωί. Οι γλυκόλαλες καμπάνες κάλεσαν τους πιστούς στην Εκκλησία.
Είναι περίοδος Τριωδίου, εβδομάδα της Τυρινής, στην ανάμνηση της «από του Παραδείσου της τρυφής εξορίας του πρωτόπλαστου Αδάμ».
Γεμάτος σκέψεις για τον προορισμό μου και τον αγώνα της ψυχής, για τον αγιασμό της, κατεύθυνα τα βήματά μου στην άλλη «Κιβωτό» του Νώε, την Εκκλησία, για να προφυλαχτώ από την πλημμύρα της αμαρτίας, να μιλήσω με τον Κύριό μου και ν’ ακούσω μέσα από τα κατανυκτικά τροπάρια και το Ευαγγέλιο τη φωνή Του.
Στην πόρτα της κοντά έφθασα, και η βροντερή φωνή του ιεροψάλτη, κατένυξε την ύπαρξή μου στο άκουσμα του «Οίκου»:

«Ἐκάθισεν Ἀδὰμ τότε, καὶ ἔκλαυσεν
ἀπέναντι τῆς τρυφῆς τοῦ Παραδείσου,
χερσὶ τύπτων τὰς ὄψεις, καὶ ἔλεγεν·
Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με τὸν παραπεσόντα».

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Αρχιμανδρίτη Ελπιδίου Βαγιανάκη)



 _____________________________

"Μὴ προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς, ἀδελφοί· ὁ γὰρ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ταπεινωθῶμεν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, τελωνικῶς διὰ νηστείας κράζοντες· Ἱλάσθητι ἡμῖν ὁ Θεός, τοῖς ἁμαρτωλοῖς. "
(Τροπάριο εσπερινού Τελώνου και Φαρισαίου, Ἦχος α')
_____________________________


 Αρχιμανδρίτη Ελπιδίου Βαγιανάκη

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ



Είπε ο Χριστός την παρακάτω παραβολή:


Δυο άνθρωποι, ο ένας Φαρισαίος και ο άλλος Τελώνης, ανέβηκαν στο ιερό να προσευχηθούν.

Ο ένας, ο Φαρισαίος, τηρούσε με ακρίβεια τους Νόμους  και τις παραδόσεις της Ιουδαϊκής θρησκείας. Εξωτερικά ήταν σε όλα του τέλειος ενώ μέσα του ήταν τρομερά εγωιστής.

Ο άλλος, ο Τελώνης, χωμένος μέσα στο βούρκο της αμαρτίας και της κακίας, ζούσε περιφρονώντας τον Μωσαϊκό Νόμο και τις εντολές του.


Ανέβηκαν, λοιπόν, και οι δύο για να προσευχηθούν.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..."


"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..."

  Θέλει να μας πει ο Θεός:

...Όταν κατεβάζω τα μάτια Μου στη γη για να αντικρίσω τα παιδιά Μου, με πόνο διαπιστώνω πως είναι λίγα αυτά που Με κοιτούν στα μάτια και Μου λένε, είμαστε εδώ Πατέρα Μου εμείς, και λαχταρούμε ένα σου χάδι, μια πατρική αγκαλιά, ένα φιλί δικό Σου.

Λίγα είναι τα παιδιά, που θέλουν να ενωθούν με Μένα. Που θέλουν να μπουν στην καρδιά Μου και ανοίγουν τη δική τους για να Με κλείσουν και αυτοί στοργικά. Τα υπόλοιπα, ποτέ δεν σηκώνουν το βλέμμα τους ψηλά. Παραδομένοι σε σαρκικές απολαύσεις και αναζητήσεις, τρέχουν να βρουν γήινες χαρές, να περάσουν τον χρόνο τους. 

Έχει καταφέρει να τους πείσει ο σατανάς, πως δεν υπάρχω, πως δεν τους έχω ανάγκη και δεν Με έχουν και αυτοί, ή στην καλύτερη περίπτωση, αν αφιερώσουν πέντε λεπτά τη μέρα για να πουν ένα πάτερ ημών, σύντομα και δίχως καν να στείλουν την καρδιά τους στον ουρανό, έχουν κάνει το καθήκον τους προς Εμένα και μπορούν ασυνείδητα και απροκάλυπτα να συνεχίσουν τον τρόπο που ζουν.

Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ!


Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ!

Ξέρετε ποια είναι η αγωνία όλων των γονιών;
Να κάνουν καλά παιδιά. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα. Μετά, ποια είναι η επόμενη τους αγωνία; Πώς να τα μεγαλώσουν σωστά, για να γίνουν καλά παιδιά. Πρέπει να τους δώσουν καλή ανατροφή.
Δηλαδή, τι πρέπει να κάνουν; Είναι δυο - τρία τυπικά πράγματα, που τα κάνουν όλοι οι γονείς. 

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

 
Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός; Αγιάζεται η φύση λένε πολλοί άνθρωποι. Αυτό όμως είναι το πιο σημαντικό για τον Θεό; Να αγιασθεί η φύση Του; Όχι, παιδιά μου. Να αγιασθούν οι ψυχές των παιδιών Του είναι το πιο σημαντικό. Να αγιαστείτε εσείς και να γίνει ο πατέρας πιο στοργικός, πιο τρυφερός, πιο διδαχτικός στα παιδιά του. Να γίνει η μάνα πιο στοργική, πιο τρυφερή, πιο διδαχτική στο παιδί της. Να γίνουν τα παιδιά πιο ταπεινά, πιο υπάκουα στους γονείς τους.

Η Βάπτιση του Ιησού

Η Βάπτιση του Ιησού

Εκείνη την ημέρα, που θα γινόταν το πιο σημαντικό γεγονός στην έναρξη του μεγάλου έργου του Σωτήρα μας, είδε η μητέρα του Ιησού τον Γιό της πολύ χαρούμενο. Τον είδε να λάμπει ολόκληρος από χαρά και έλαμπε και εκείνη από χαρά.
Κάθε μητέρα χαίρεται με τη χαρά του γιού της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε, γιατί όλη εκείνη την ημέρα και την νύχτα την πέρασε ο μονογενής πολυαγαπημένος της Γιός γονατιστός, προσευχόμενος στον ουράνιό του Πατέρα. Και εκείνη προσευχόταν δίπλα του. Ποτέ δεν Τον άφηνε από την προσευχή της. Η χαρά της ήταν πάντα να προσεύχεται με τον Γιό της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε στη ζωή του, αλλά η ευγένεια της ψυχής της δεν την άφηνε από περιέργεια να ρωτήσει. Το μόνο που έβλεπε ήταν τον Γιό της να λάμπει και η καρδιά του να προδίδει την χαρά της ζωής του.  
Την άλλη μέρα τον είδε να ξεκινάει σιγά σιγά και να πηγαίνει προς τον Ιορδάνη ποταμό. Δεν της απαγόρεψε να τον ακολουθήσει. Εκείνη όμως από σεμνότητα, ξέροντας το μεγαλείο του έργου του, ακολουθούσε από μακριά. Εκείνος βάδιζε τώρα στην έρημο του Ιορδάνη και έφτασε κοντά στον Ιορδάνη ποταμό, σε ένα μέρος που πολύς κόσμος περίμενε με τη σειρά για να βαπτιστεί από έναν Άγγελο του Θεού, τον γλυκύ Ιωάννη.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

22. Το θαύμα των Χριστουγέννων

22. Το θαύμα των Χριστουγέννων

Οι καμπάνες σήμαναν για την πιο χαρούμενη γιορτή των Χριστιανών, τα Χριστούγεννα, και από τις καρδιές όλων, σαν άρωμα μυροβόλο, ξεχύθηκαν πλήθος ευχές για χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, με ειρήνη και χαρά!
Τις ίδιες ευχές επανέλαβαν για ακόμα μια φορά, μετά την Χριστουγεννιάτικη θεία Λειτουργία, στον πνευματικό τους πατέρα μια ομάδα νεαρών παιδιών που τον επισκέφτηκαν στο μοναστήρι των Αρχαγγέλων, ψηλά στο βουνό, για να γιορτάσουν μαζί του τη γέννηση του Θεανθρώπου Ιησού.
 -Και σε σας να χαρίζει ο Θεός, αγαπημένα μου παιδιά, χρόνια πολλά και ευλογημένα. Σας εύχομαι, επίσης, να αγκαλιάσετε το γλυκύ Βρέφος της Βηθλεέμ όπως το αγκάλιασαν και οι ευλογημένοι εκείνοι τσοπάνηδες, που το επισκέφτηκαν την παγωμένη εκείνη νύχτα στη σπηλιά που γεννήθηκε.

21. Το θείο Βρέφος της Βηθλεέμ

21. Το θείο Βρέφος της Βηθλεέμ

Ποτέ κανένας δεν αμφέβαλε ότι η παρουσία ενός μικρού βρέφους είναι μια από τις πιο δυνατές χαρές της γης, που φέρνουν μεγάλη ευτυχία. Στη θέα του αθώου βρέφους και στο αγγελικό χαμόγελο του, ακόμα και οι σκληροί στο χαραχτήρα άνθρωποι λυγίζουν και η καρδιά τους γαληνεύει. 
Ένα βρέφος δεν διακρίνει καλούς και κακούς. Σε όλους χαμογελά αθώα και ειλικρινά. Σε όλους απλώνει τα χεράκια του για να γευτεί την αγάπη και την αγκαλιά τους.
Κανένας μα κανένας άνθρωπος δεν φοβάται ποτέ ένα αθώο βρέφος. Τα βρέφη ποτέ δεν κάνουν κακό σε κανένα. Το μόνο που ίσως άθελα τους μπορούν να προκαλέσουν, είναι η αίσθηση της μεγάλης διαφοράς που υπάρχει ανάμεσα στην αθωότητα που αυτά έχουν και στην πονηριά που όλοι οι μεγάλοι διαθέτουν. Γι’ αυτό και όταν τα κοιτάς, αναπολείς το χαμένο μεγαλείο της αθωότητας, που κάποτε και συ είχες. Αλήθεια, πόσες φορές ευχηθήκαμε να ήμασταν και εμείς αθώοι σαν κι αυτά!

20. Η νύχτα των Χριστουγέννων

20. Η νύχτα των Χριστουγέννων


Είχε αρχίσει σιγά-σιγά να σκοτεινιάζει και ο ήλιος να χάνεται πίσω από τα βουνά της Βηθλεέμ. Το κρύο και η παγωνιά έκανε τους κατοίκους του μικρού αυτού χωριού, μαζί με όλους εκείνους που ήρθαν από τα μακρινά μέρη για να απογραφούν στον τόπο της γενέτειρας τους, να κλειστούν από νωρίς στα σπίτια τους. Σε λίγο οι δρόμοι ήταν έρημοι και κανείς δεν περπατούσε έξω.
Μα όχι ακριβώς όλοι, γιατί λίγο έξω από το χωριό ένας σεβάσμιος άνδρας, κρατώντας από το χαλινάρι ένα γαϊδουράκι με μια μικρή κοπέλα πάνω του, η οποία φαινόταν πως ήταν έγκυος, αγωνιούσε να φτάσει έγκαιρα σε κάποιο σπίτι. 
Κάθε λίγο και λιγάκι, προσπαθούσε να της δίνει κουράγιο, γιατί έβλεπε πως είχε φτάσει η ώρα του τοκετού και η κούραση του μικρού κοριτσιού από το πολυήμερο ταξίδι ήδη ήταν αρκετά μεγάλη.

19. Το προβατάκι του Θεού (αγία Αγνή)

19. Το προβατάκι του Θεού 

(αγία Αγνή)

Η Χριστιανική Εκκλησία έζησε τους τρεις πρώτους αιώνες μετά Χριστό, μια από τις πιο αιματοβαμμένες αλλά και πιο ηρωικές περιόδους της ιστορίας της. Πλήθος Χριστιανοί έγραψαν με το αίμα τους συγκινητικές σελίδες αγάπης στον Εσταυρωμένο Ιησού και το Ευαγγέλιο Του.
Επινοήθηκαν φοβερά και φριχτά μαρτύρια, για να ξεριζώσουν από τις καρδιές των πιστών Χριστιανών την αγάπη που είχαν για τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.
Η τόλμη, όμως, και το θάρρος που έδειχναν μπροστά στα μαρτύρια όλοι οι Χριστιανοί ήταν αξιοθαύμαστη! Με αφάνταστη υπομονή και γενναιότητα, μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, ακόμα και μικρά παιδιά υπέφεραν με ενθουσιασμό, για χάρη της χριστιανικής τους πίστης, όλα αυτά τα μαρτύρια.
Ένα τέτοιο παιδί, πάνω στην εφηβεία του, ήταν και η μικρή αρχοντοπούλα Αγνή, όταν κλήθηκε να ομολογήσει με θάρρος την αγάπη που είχε στον Κύριο μας Ιησού Χριστό.

18. Μια ουράνια ηλιαχτίδα (Μεγαλομάρτυς αγία Χριστίνα)

18. Μια ουράνια ηλιαχτίδα

(Μεγαλομάρτυς αγία Χριστίνα)

Σαν μια ουράνια ηλιαχτίδα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Τύρο της Συρίας, γύρω στο 200 μ.Χ., η μοναχοκόρη του στρατηγού Ουρβανού. Όλοι μιλούσαν παντού για την υπέροχη ομορφιά της, αλλά και για την ευγένεια των τρόπων της μικρής αρχοντοπούλας.
Ο πατέρας της, επειδή έλειπε συνήθως σαν αρχιστράτηγος που ήταν των στρατευμάτων του βασιλιά Σεβήρου στην Ανατολή και φοβούμενος μήπως τολμήσει κάποιος να την πειράξει κατά την απουσία του, της έκτισε ένα ψηλό πύργο. Μέσα σ’ αυτόν έκλεισε το μικρό του κοριτσάκι μαζί με πολλές υπηρέτριες, για να την υπηρετούν.
Ο μεγαλύτερος φόβος του ειδωλολάτρη πατέρα της ήταν μήπως κάποιος μυήσει στον χριστιανισμό την κόρη του. Γι’ αυτό και γέμισε τον πύργο αυτό με δεκάδες χρυσά και ασημένια αγάλματα των ειδωλολατρικών θεών του. Στον πύργο αυτό υπήρχαν τα πάντα, ώστε να μη χρειάζεται η κόρη του να βγαίνει καθόλου έξω απ’ αυτόν, γι’ αυτό και της επέβαλε με αυστηρότητα περιορισμό εξόδου από τον πύργο. 

17. Το μαργαριτάρι της Σικελίας (βίος αγίας Αγάθης)

17. Το μαργαριτάρι της Σικελίας 

(βίος αγίας Αγάθης)

Το πολύτιμο μαργαριτάρι του ουρανού, η αγία Αγάθη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σικελία της Ιταλίας τον 3ον αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτορας στη Ρώμη ήταν ο Δέκιος.
Ήταν μόλις δεκαπέντε χρονών, όταν ξεκίνησε ο διωγμός των Χριστιανών. Όμως, ο θεϊκός έρωτας που έκαιγε στα στήθη της για τον αγαπημένο της Ιησού, ήταν τόσο μεγάλος που δε φοβήθηκε καθόλου. Απεναντίας έτρεξε να στηρίξει τους χριστιανούς του τόπου της και να τους βοηθήσει, για να παραμείνουν πιστοί στην αληθινή πίστη του Χριστού.

16. Ξεκίνησαν τρία μεγάλα κακά

16. Ξεκίνησαν τρία μεγάλα κακά

-Σας άκουσα πάτερ να λέτε πως, εξ αιτίας των αμαρτιών μας, ξεκίνησαν τρία μεγάλα κακά, με τα οποία σύντομα θα βρεθεί όλη η ανθρωπότητα αντιμέτωπη. Θα μπορούσατε, σας παρακαλώ, να μου πείτε περισσότερα γι’ αυτό το θέμα;

-Όλος ο κόσμος, παιδί μου, είναι ένα απέραντο επίγειο βασίλειο, το οποίο κυβερνιέται από διάφορους ηγέτες. Τους ηγέτες αυτούς τους εκλέγουμε εμείς οι άνθρωποι, σύμφωνα με τα πιστεύω και τις επιθυμίες μας. Όταν εμείς σεβόμαστε το Θεό και προσπαθούμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα Του, εκλέγουμε ηγέτες σωστούς και ευσεβείς. Ο Θεός ευλογεί τότε και τους ανθρώπους και τον τόπο, ώστε και οι άνθρωποι να ζουν χαρούμενα και ευτυχισμένα, αλλά και ο τόπος να απολαμβάνει το μεγάλο δώρο της ειρήνης. Η φύση, βλέποντας την αγάπη του ανθρώπου στον Δημιουργό της, γίνεται φίλος και σύμμαχος του και του χαρίζει πλούσια τους καρπούς και τα δώρα της.

15. Να μιλάς στο Θεό σαν μικρό παιδί

15. Να μιλάς στο Θεό σαν μικρό παιδί

-Πολλές φορές, πάτερ, σας άκουσα να λέτε για την αξία και την δύναμη της προσευχής. Με εντυπωσίασε, όταν είπατε πως, απ’ όλες τις αρετές είναι η μόνη που, όταν γίνεται σωστά, μπορεί να φέρει στη ψυχή μας πολύ εύκολα την θεία Χάρη. Επίσης, είπατε πως την φοβάται πολύ ο σατανάς, επειδή τον καίει και καταστρέφει τις σατανικές του δυνάμεις! Γι’ αυτό, θα ήθελα να σας παρακαλέσω, αν είναι δυνατόν, να μου πείτε περισσότερα γι’ αυτήν και να με βοηθήσετε να μάθω πώς να προσεύχομαι σωστά στον Κύριο μας.

14. Τρεις άγιες αρχοντοπούλες (Ο βίος της Αγίας Σοφίας)

14. Τρεις άγιες αρχοντοπούλες 

(Ο βίος της Αγίας Σοφίας)


Όταν αυτοκράτορας της Ρώμης  ήταν ο Αδριανός (117μ.Χ-138μ.Χ.), ζούσε σε κάποια πόλη της Ιταλίας μια νεαρή και πλούσια Χριστιανή αρχόντισσα, που την έλεγαν Σοφία.
Από νωρίς είχε χάσει τον άνδρα της και ζούσε μόνη της, μαζί με τις τρεις πανέμορφες κόρες της, την Πίστη, που ήταν 12 χρονών, την Ελπίδα, που ήταν 10 χρονών και την Αγάπη, που ήταν μόλις 9 χρονών. Και τα τρία κορίτσια έλαμπαν από ομορφιά, όχι μόνο στο σώμα, αλλά κυρίως από τα πολλά ψυχικά και πνευματικά τους χαρίσματα.

13. Στη γιορτή της Παναγίας

13. Στη γιορτή της Παναγίας

Η Μαρία μαζί με τον αρραβωνιαστικό της τον Γιάννη ανέβηκαν στο βουνό, στο εκκλησάκι των Αρχαγγέλων, για να λειτουργηθούν και να μεταλάβουν το Σώμα και το Αίμα του πολυαγαπημένου τους βασιλιά Ιησού, την μεγάλη αυτή μέρα της γιορτής της Παναγίας.
Και οι δυο τους αγαπούν πολύ τον Θεό και θέλουν να κάνουν μια ευλογημένη οικογένεια, που να λατρεύει τον Δημιουργό της και να ζει σύμφωνα με το θέλημα Του. 
Μετά τη θεία Λειτουργία δεν έφυγαν αμέσως, αλλά κάθισαν κάτω από ένα μεγάλο βαθύσκιο δέντρο, δίπλα από την πέτρινη πηγή με το δροσερό νερό, για να απολαύσουν την ομορφιά του βουνού και να ευχαριστήσουν το Θεό για τα πολλά δώρα που τους χάρισε.
Η χαρά τους μεγάλωσε, όταν είδαν τον γέροντα ιερέα να τους πλησιάζει και να κάθεται κοντά τους, όπως ένας γλυκός πατέρας κοντά στα παιδιά του.
-Παιδί μου, Μαρία, ήρθα να σου ευχηθώ χρόνια πολλά για τη γιορτή σου. Εύχομαι να μοιάσεις με τη γλυκιά μας μανούλα, την Παναγία.
-Σας ευχαριστώ πολύ, άγιε πατέρα. Αν και είμαι μια μικρή κοπέλα με πολλά λάθη και αμαρτίες, θα ήθελα πάρα πολύ να μοιάσω, έστω και στο ελάχιστο, στην ουράνια μας Μανούλα. Θα μας δίνατε πολύ χαρά, αν μας λέγατε κάτι για την γλυκιά μας Παναγία, που θα μας βοηθούσε και τους δυο να αγαπήσουμε όλο και περισσότερο τον Γιο της.

12. Τα όνειρα του Θεού για μας

12. Τα όνειρα του Θεού για μας

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην κάνει όνειρα για το μέλλον του. Όνειρα κάνουν μικροί, μεγάλοι, άνδρες, γυναίκες, ακόμα και μικρά παιδιά.  
Όλα τα όνειρα έχουν σχέση κυρίως με το μέλλον και την ευτυχία των ανθρώπων. Προτεραιότητα σε όλα αυτά τα όνειρα έχει πάντα η επαγγελματική τους αποκατάσταση και η επιλογή ενός καλού συντρόφου, με τον οποίο θα μοιράζονται τις χαρές και τις λύπες της ζωής.
Για την επιτυχία των ονείρων τους στον επαγγελματικό τομέα ήδη δουλεύουν σκληρά από τη μικρή τους ηλικία, διαβάζοντας ασταμάτητα τόσα χρόνια, όσα είναι το δημοτικό σχολείο και στη συνέχεια το γυμνάσιο και το πανεπιστήμιο.  Αλλά και στο συναισθηματικό τομέα, από μικρά ακόμα παιδιά βλέπουν, ψάχνουν και παρακολουθούν με αγωνία μέχρι να βρεθεί ο κατάλληλος σύντροφος, με τον οποίο θα μοιραστούν τις χαρές και τις λύπες της ζωής αυτής. 
Και ενώ φαίνεται πως μόνο εμείς οι άνθρωποι κάνουμε όνειρα για το μέλλον και την ευτυχία μας, υπάρχει και κάποιος άλλος, εκτός από μας και τους γονείς μας, που κάνει για μας τα πιο όμορφα και τα πιο υπέροχα όνειρα, που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί!

11. Μυροδοχεία της αγάπης

11. Μυροδοχεία της αγάπης

Ο Δημήτρης μαζί με τους φίλους του, όλοι φοιτητές στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου, ανεβαίνουν το βουνό, για να δουν και να συζητήσουν με το σοφό γέροντα, που ζει εκεί ασκητικά στο μοναστήρι των Αρχαγγέλων.
Άκουσαν από τον Δημήτρη  τόσα πολλά για την αγιότητα και τη σοφία του, που θέλησαν, από περιέργεια πιο πολύ, να δουν από κοντά αν όλα όσα άκουσαν από τον φίλο τους αληθεύουν.
Είναι ενθουσιασμένοι από την ομορφιά του βουνού. Το τοπίο είναι επιβλητικό, με το γάργαρο νερό από το ρυάκι να κυλά ακούραστα μέσα στο καταπράσινο δάσος και  τα πουλάκια να κελαηδούν ασταμάτητα το τραγούδι της χαράς.
Ο ενθουσιασμός όμως των φίλων του Δημήτρη θα μεγαλώσει, όταν αντικρίσουν το γέροντα ασκητή να τους καλωσορίζει μ’ εκείνη τη γλυκιά ζεστασιά της πατρικής του αγάπης. Αν και τον έβλεπαν πρώτη φορά, δεν άργησαν να νιώσουν πολύ άνετα και πολύ όμορφα μαζί του.

10. Εξομολόγηση καρδιάς

10. Εξομολόγηση καρδιάς

Πέρασε σχεδόν μια βδομάδα, από τότε που ο νεαρός φοιτητής της ιατρικής, ο Δημήτρης, είχε επισκεφτεί τον σοφό γέροντα ασκητή στο εκκλησάκι των Αρχαγγέλων, εκεί ψηλά στο βουνό.
Η συζήτηση τους γύρω από διάφορα πνευματικά θέματα και κυρίως για το ιερό μυστήριο της εξομολόγησης, τον είχε γοητεύσει. Όλη την εβδομάδα που πέρασε, προσπάθησε να μελετήσει και να ανακαλύψει, όσο του ήταν βέβαια αυτό δυνατό, τα λάθη και τα πάθη της ψυχής του και να τα σημειώσει σ’ ένα χαρτί. Ήταν αποφασισμένος να εξομολογηθεί στο σοφό εκείνο γέροντα ιερέα και να του ζητήσει να τον κατευθύνει στην πνευματική πορεία που είχε ήδη ξεκινήσει.
Τώρα, με χαρά ανέβαινε το μονοπάτι μέσα στο δάσος, που θα τον έφερνε σε λίγο κοντά στο θεοφώτιστο οδηγό του.
Η χαρά του γέροντα ασκητή ήταν έκδηλη, όταν είδε τον νεαρό φοιτητή να κάθεται δίπλα του και να του ζητά να εξομολογηθεί.
-Αγαπημένο μου παιδί Δημήτρη, η στιγμή αυτή είναι η πιο άγια και ιερή της ζωής σου. Είναι η πρώτη φορά που θα εξομολογηθείς στο βασιλιά του κόσμου και Θεό μας, στον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Γι’ αυτό σου εύχομαι, η εξομολόγηση σου αυτή ν’ ανοίξει την πόρτα της ευλογίας, για να ζήσεις τον πραγματικό παράδεισο της ψυχής σου.

9. Το μυστικό για μια σωστή εξομολόγηση

9. Το μυστικό για μια σωστή εξομολόγηση

Κάτω από τον βαθύ ίσκιο του πλάτανου και δίπλα από το ρυάκι με το τρεχούμενο γάργαρο νερό, ψηλά στο βουνό με το πανέμορφο εκκλησάκι των Αρχαγγέλων, κάθεται ένας γέροντας ασκητής μαζί με το νεαρό φοιτητή της ιατρικής τον Δημήτρη και συζητά.
Ο Δημήτρης είναι ένα πολύ σεμνό, ευαίσθητο και ευγενικό παιδί. Αγαπά  όλους τους ανθρώπους, αλλά πιο πολύ αυτούς που υποφέρουν από διάφορες αρρώστιες. Αυτή ήταν εξάλλου και η αιτία που αποφάσισε να σπουδάσει ιατρική, επειδή ήθελε να βρίσκεται ανάμεσα στους πονεμένους και να τους υπηρετεί με την ιατρική του επιστήμη.
Αν και δεν έχει πολλές σχέσεις με την εκκλησία, κατά βάθος πιστεύει στο Θεό, γι’ αυτό και θα ήθελε να μάθει περισσότερα, για το πως η εκκλησία μπορεί να βοηθά τους ανθρώπους να γαληνεύουν μέσα από τη δύναμη της πίστης και των αγίων Μυστηρίων της.
Ξέρει πως στην ιατρική, η θεραπεία του σώματος περνά μέσα από μια θεραπευτική διαδικασία, την οποία υποδεικνύει ο ιατρός. Αν ο ασθενής την τηρήσει επακριβώς, σύντομα επέρχεται η θεραπεία. Πιστεύει, λοιπόν, πως το ίδιο περίπου πρέπει να συμβαίνει  και με τις αρρώστιες της ψυχής, οι οποίες επηρεάζουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό και την υγεία του σώματος.

8. Το θαύμα της συγνώμης

8. Το θαύμα της συγνώμης

Ήταν ακόμα πολύ πρωί, όταν το φως του ήλιου ξεπρόβαλε δειλά-δειλά στον ουρανό, για να διώξει το  σκοτάδι της νύχτας. 
Ένα παλικάρι ανέβαινε μόνο του το στενό μονοπάτι μέσα στο δάσος, για να πάει στο μικρό εκκλησάκι των Αρχαγγέλων, όπου ζούσε ασκητικά μαζί με άλλους τέσσερις αδελφούς, ένα σεβάσμιο γεροντάκι. Ήταν ηγούμενος στο μικρό αυτό μοναστήρι και ξακουστός πνευματικός για την αγάπη και την ευσπλαχνία, που έδειχνε σ’ αυτούς που πήγαιναν να εξομολογηθούν.
Σε λίγο, το παλικάρι ήταν γονατισμένο στα πόδια του άγιου αυτού πνευματικού και άνοιγε την καρδιά του για να εξομολογηθεί όλα τα αμαρτήματα του.
Το παλικάρι είχε λίγο καιρό που επέστρεψε από τον δρόμο της ασωτίας, που μέχρι τότε ζούσε, και αγωνιζόταν τώρα με πολύ φιλότιμο, να ζήσει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Άλλες φορές τα κατάφερνε, άλλες φορές όμως όχι, με αποτέλεσμα να πέφτει στα ίδια λάθη και αμαρτήματα. Τότε γέμιζε η καρδιά του από θλίψη και απογοήτευση και πολλές φορές σκεφτόταν να τα παρατήσει.
Ο σατανάς, που μέχρι τώρα τον είχε δεμένο σφιχτά με τα σατανικά δεσμά του και τον καθοδηγούσε εύκολα στους δρόμους της αμαρτίας, του έσπερνε λογισμούς απόγνωσης και απελπισίας. Του έλεγε πως είναι δικός του και πως δεν υπάρχει γι’ αυτόν πλέον σωτηρία. 

7. Με αγαπά κι εμένα ο Θεός;

7. Με αγαπά κι εμένα ο Θεός;

Συζητούσε μια μέρα μια μάνα με τον μεγάλο της γιο, γύρω από τα διάφορα προβλήματα, που απασχολούν σήμερα όλα τα παιδιά που βρίσκονται στην εφηβεία τους.
Κάποια στιγμή ήρθε η συζήτηση γύρω από τον Θεό και ρώτησε η μάνα το γιο της, τι πιστεύουν τα παιδιά γι’ Αυτόν. 
-Κάποια παιδιά, μαμά, πιστεύουν απλά ότι υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που κυβερνά τον κόσμο. Άλλα, λένε πως δεν υπάρχει τίποτε, ούτε Θεός, ούτε και ψυχή. Πιστεύουν πως όλα είναι ύλη και σβήνουν με τον θάνατο, γι’ αυτό και δηλώνουν άθεοι. Άλλοι, πάλι, πιστεύουν πως υπάρχει Θεός αλλά δεν ασχολείται μαζί τους. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που πιστεύουν στην ύπαρξη Του και πηγαίνουν στην εκκλησία.
 -Εσύ, παιδί μου, τι πιστεύεις;
-Για να είμαι ειλικρινής μαμά, μερικές φορές πιστεύω και μερικές φορές έχω αμφιβολίες. Δεν σου κρύβω πως μερικές φορές δεν θέλω να σκέπτομαι πως υπάρχει Θεός.
-Τι είναι αυτό που σε κάνει να σκέφτεσαι έτσι παιδί μου;
-Είμαι, μαμά, σε μια ηλικία, που θα κάνω σαν παιδί κάποια λάθη, κάποιες αμαρτίες, που, όπως μας λένε στην εκκλησία, δεν θέλει ο Θεός να κάνουμε. Εγώ, όμως, είμαι αδύναμος και πολλές φορές δεν μπορώ να αντισταθώ στη δύναμη τους. Έτσι, όταν κάποτε το είπα σε κάποιον που ξέρει από θρησκευτικά πράγματα, με έκανε να αισθανθώ τόσο άσχημα και να απογοητευτώ.

6. Το μυστικό για έναν ευτυχισμένο γάμο

6. Το μυστικό για έναν ευτυχισμένο γάμο

-Τι έχεις, παιδί μου, και είναι τα μάτια σου κόκκινα από το κλάμα;  ρώτησε με αγωνία μια μάνα το κοριτσάκι της, που μόλις είχε επιστρέψει από το σπίτι μιας συμμαθήτριας της.
-Έγινε μαμά μεγάλη φασαρία σήμερα στο σπίτι της φίλης μου. Τσακώθηκαν μεταξύ τους οι γονείς της και είπαν πολλά άσχημα λόγια ο ένας στον άλλο. Στο τέλος αποφάσισαν να χωρίσουν και έφυγε από το σπίτι ο μπαμπάς της.
-Η φίλη σου τι έκανε τότε;
-Έκλαιγε απαρηγόρητα και τους παρακαλούσε να μη χωρίσουν. Κανείς όμως, δεν της έδινε σημασία και συνέχιζαν να βρίζουν ο ένας τον άλλο. Γιατί μαμά δεν είναι όλα τα αντρόγυνα ευτυχισμένα, όπως είσαι εσύ και ο μπαμπάς; Τι είναι αυτό που τους κάνει να μη μπορούν να ζουν μεταξύ τους με αγάπη;
- Ο εγωισμός και το πείσμα, παιδί μου, είναι η βασική αιτία όλων των διαζυγίων. Τα δύο αυτά δηλητήρια έχουν τη δύναμη να σκοτώσουν κάθε ηλιαχτίδα αγάπης ανάμεσα στο αντρόγυνο. Η πραγματική όμως ουσία του προβλήματος, παιδί μου, δεν βρίσκεται στη σχέση ανάμεσα στο αντρόγυνο, αλλά στη σχέση που έχουν οι δύο αυτοί άνθρωποι με την πηγή της αγάπης που είναι ο καλός Θεός μας.

ΕΚΤΥΠΩΣΗ