Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Τα χρόνια της δοκιμασίας 2017


Τα μάτια της ψυχής 2017 (ηχητικό)


Η ικεσία ενός κεκοιμημένου πατέρα 2017


Η νοσταλγια του Αγίου πνεύματος 2017 (ηχητικό)


Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" ΕΜΕΙΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ "ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ";


ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" 
ΕΜΕΙΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ "ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ";

-Χριστός Ανέστη!
-Αληθώς Ανέστη!

Μπορεί να ομολογούμε ότι «ο Χριστός Ανέστη», άλλα αν δεν πούμε και εμείς και δεν ομολογήσουμε με τη ζωή μας το «Αληθώς Ανέστη», τότε το «Χριστός Ανέστη» δεν έχει αξία.

Ξέρετε γιατί;

Γιατί δεν έχει σημασία αν «ο Χριστός Ανέστη» αλλά έχει σημασία, αν εμείς Τον αφήσαμε να αναστηθεί μέσα μας.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ (Αρχιμανδρίτης Ελπίδιος Βαγιανάκης)




Αρχιμανδρίτης Ελπίδιος Βαγιανάκης

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Κυριακή πρωί. Οι γλυκόλαλες καμπάνες κάλεσαν τους πιστούς στην Εκκλησία.
Είναι περίοδος Τριωδίου, εβδομάδα της Τυρινής, στην ανάμνηση της «από του Παραδείσου της τρυφής εξορίας του πρωτόπλαστου Αδάμ».
Γεμάτος σκέψεις για τον προορισμό μου και τον αγώνα της ψυχής, για τον αγιασμό της, κατεύθυνα τα βήματά μου στην άλλη «Κιβωτό» του Νώε, την Εκκλησία, για να προφυλαχτώ από την πλημμύρα της αμαρτίας, να μιλήσω με τον Κύριό μου και ν’ ακούσω μέσα από τα κατανυκτικά τροπάρια και το Ευαγγέλιο τη φωνή Του.
Στην πόρτα της κοντά έφθασα, και η βροντερή φωνή του ιεροψάλτη, κατένυξε την ύπαρξή μου στο άκουσμα του «Οίκου»:

«Ἐκάθισεν Ἀδὰμ τότε, καὶ ἔκλαυσεν
ἀπέναντι τῆς τρυφῆς τοῦ Παραδείσου,
χερσὶ τύπτων τὰς ὄψεις, καὶ ἔλεγεν·
Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με τὸν παραπεσόντα».

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Αρχιμανδρίτη Ελπιδίου Βαγιανάκη)



 _____________________________

"Μὴ προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς, ἀδελφοί· ὁ γὰρ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ταπεινωθῶμεν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, τελωνικῶς διὰ νηστείας κράζοντες· Ἱλάσθητι ἡμῖν ὁ Θεός, τοῖς ἁμαρτωλοῖς. "
(Τροπάριο εσπερινού Τελώνου και Φαρισαίου, Ἦχος α')
_____________________________


 Αρχιμανδρίτη Ελπιδίου Βαγιανάκη

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ



Είπε ο Χριστός την παρακάτω παραβολή:


Δυο άνθρωποι, ο ένας Φαρισαίος και ο άλλος Τελώνης, ανέβηκαν στο ιερό να προσευχηθούν.

Ο ένας, ο Φαρισαίος, τηρούσε με ακρίβεια τους Νόμους  και τις παραδόσεις της Ιουδαϊκής θρησκείας. Εξωτερικά ήταν σε όλα του τέλειος ενώ μέσα του ήταν τρομερά εγωιστής.

Ο άλλος, ο Τελώνης, χωμένος μέσα στο βούρκο της αμαρτίας και της κακίας, ζούσε περιφρονώντας τον Μωσαϊκό Νόμο και τις εντολές του.


Ανέβηκαν, λοιπόν, και οι δύο για να προσευχηθούν.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..."


"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..."

  Θέλει να μας πει ο Θεός:

...Όταν κατεβάζω τα μάτια Μου στη γη για να αντικρίσω τα παιδιά Μου, με πόνο διαπιστώνω πως είναι λίγα αυτά που Με κοιτούν στα μάτια και Μου λένε, είμαστε εδώ Πατέρα Μου εμείς, και λαχταρούμε ένα σου χάδι, μια πατρική αγκαλιά, ένα φιλί δικό Σου.

Λίγα είναι τα παιδιά, που θέλουν να ενωθούν με Μένα. Που θέλουν να μπουν στην καρδιά Μου και ανοίγουν τη δική τους για να Με κλείσουν και αυτοί στοργικά. Τα υπόλοιπα, ποτέ δεν σηκώνουν το βλέμμα τους ψηλά. Παραδομένοι σε σαρκικές απολαύσεις και αναζητήσεις, τρέχουν να βρουν γήινες χαρές, να περάσουν τον χρόνο τους. 

Έχει καταφέρει να τους πείσει ο σατανάς, πως δεν υπάρχω, πως δεν τους έχω ανάγκη και δεν Με έχουν και αυτοί, ή στην καλύτερη περίπτωση, αν αφιερώσουν πέντε λεπτά τη μέρα για να πουν ένα πάτερ ημών, σύντομα και δίχως καν να στείλουν την καρδιά τους στον ουρανό, έχουν κάνει το καθήκον τους προς Εμένα και μπορούν ασυνείδητα και απροκάλυπτα να συνεχίσουν τον τρόπο που ζουν.

Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ!


Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ!

Ξέρετε ποια είναι η αγωνία όλων των γονιών;
Να κάνουν καλά παιδιά. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα. Μετά, ποια είναι η επόμενη τους αγωνία; Πώς να τα μεγαλώσουν σωστά, για να γίνουν καλά παιδιά. Πρέπει να τους δώσουν καλή ανατροφή.
Δηλαδή, τι πρέπει να κάνουν; Είναι δυο - τρία τυπικά πράγματα, που τα κάνουν όλοι οι γονείς. 

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

 
Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός; Αγιάζεται η φύση λένε πολλοί άνθρωποι. Αυτό όμως είναι το πιο σημαντικό για τον Θεό; Να αγιασθεί η φύση Του; Όχι, παιδιά μου. Να αγιασθούν οι ψυχές των παιδιών Του είναι το πιο σημαντικό. Να αγιαστείτε εσείς και να γίνει ο πατέρας πιο στοργικός, πιο τρυφερός, πιο διδαχτικός στα παιδιά του. Να γίνει η μάνα πιο στοργική, πιο τρυφερή, πιο διδαχτική στο παιδί της. Να γίνουν τα παιδιά πιο ταπεινά, πιο υπάκουα στους γονείς τους.

Η Βάπτιση του Ιησού

Η Βάπτιση του Ιησού

Εκείνη την ημέρα, που θα γινόταν το πιο σημαντικό γεγονός στην έναρξη του μεγάλου έργου του Σωτήρα μας, είδε η μητέρα του Ιησού τον Γιό της πολύ χαρούμενο. Τον είδε να λάμπει ολόκληρος από χαρά και έλαμπε και εκείνη από χαρά.
Κάθε μητέρα χαίρεται με τη χαρά του γιού της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε, γιατί όλη εκείνη την ημέρα και την νύχτα την πέρασε ο μονογενής πολυαγαπημένος της Γιός γονατιστός, προσευχόμενος στον ουράνιό του Πατέρα. Και εκείνη προσευχόταν δίπλα του. Ποτέ δεν Τον άφηνε από την προσευχή της. Η χαρά της ήταν πάντα να προσεύχεται με τον Γιό της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε στη ζωή του, αλλά η ευγένεια της ψυχής της δεν την άφηνε από περιέργεια να ρωτήσει. Το μόνο που έβλεπε ήταν τον Γιό της να λάμπει και η καρδιά του να προδίδει την χαρά της ζωής του.  
Την άλλη μέρα τον είδε να ξεκινάει σιγά σιγά και να πηγαίνει προς τον Ιορδάνη ποταμό. Δεν της απαγόρεψε να τον ακολουθήσει. Εκείνη όμως από σεμνότητα, ξέροντας το μεγαλείο του έργου του, ακολουθούσε από μακριά. Εκείνος βάδιζε τώρα στην έρημο του Ιορδάνη και έφτασε κοντά στον Ιορδάνη ποταμό, σε ένα μέρος που πολύς κόσμος περίμενε με τη σειρά για να βαπτιστεί από έναν Άγγελο του Θεού, τον γλυκύ Ιωάννη.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

22. Το θαύμα των Χριστουγέννων

22. Το θαύμα των Χριστουγέννων

Οι καμπάνες σήμαναν για την πιο χαρούμενη γιορτή των Χριστιανών, τα Χριστούγεννα, και από τις καρδιές όλων, σαν άρωμα μυροβόλο, ξεχύθηκαν πλήθος ευχές για χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, με ειρήνη και χαρά!
Τις ίδιες ευχές επανέλαβαν για ακόμα μια φορά, μετά την Χριστουγεννιάτικη θεία Λειτουργία, στον πνευματικό τους πατέρα μια ομάδα νεαρών παιδιών που τον επισκέφτηκαν στο μοναστήρι των Αρχαγγέλων, ψηλά στο βουνό, για να γιορτάσουν μαζί του τη γέννηση του Θεανθρώπου Ιησού.
 -Και σε σας να χαρίζει ο Θεός, αγαπημένα μου παιδιά, χρόνια πολλά και ευλογημένα. Σας εύχομαι, επίσης, να αγκαλιάσετε το γλυκύ Βρέφος της Βηθλεέμ όπως το αγκάλιασαν και οι ευλογημένοι εκείνοι τσοπάνηδες, που το επισκέφτηκαν την παγωμένη εκείνη νύχτα στη σπηλιά που γεννήθηκε.

21. Το θείο Βρέφος της Βηθλεέμ

21. Το θείο Βρέφος της Βηθλεέμ

Ποτέ κανένας δεν αμφέβαλε ότι η παρουσία ενός μικρού βρέφους είναι μια από τις πιο δυνατές χαρές της γης, που φέρνουν μεγάλη ευτυχία. Στη θέα του αθώου βρέφους και στο αγγελικό χαμόγελο του, ακόμα και οι σκληροί στο χαραχτήρα άνθρωποι λυγίζουν και η καρδιά τους γαληνεύει. 
Ένα βρέφος δεν διακρίνει καλούς και κακούς. Σε όλους χαμογελά αθώα και ειλικρινά. Σε όλους απλώνει τα χεράκια του για να γευτεί την αγάπη και την αγκαλιά τους.
Κανένας μα κανένας άνθρωπος δεν φοβάται ποτέ ένα αθώο βρέφος. Τα βρέφη ποτέ δεν κάνουν κακό σε κανένα. Το μόνο που ίσως άθελα τους μπορούν να προκαλέσουν, είναι η αίσθηση της μεγάλης διαφοράς που υπάρχει ανάμεσα στην αθωότητα που αυτά έχουν και στην πονηριά που όλοι οι μεγάλοι διαθέτουν. Γι’ αυτό και όταν τα κοιτάς, αναπολείς το χαμένο μεγαλείο της αθωότητας, που κάποτε και συ είχες. Αλήθεια, πόσες φορές ευχηθήκαμε να ήμασταν και εμείς αθώοι σαν κι αυτά!

20. Η νύχτα των Χριστουγέννων

20. Η νύχτα των Χριστουγέννων


Είχε αρχίσει σιγά-σιγά να σκοτεινιάζει και ο ήλιος να χάνεται πίσω από τα βουνά της Βηθλεέμ. Το κρύο και η παγωνιά έκανε τους κατοίκους του μικρού αυτού χωριού, μαζί με όλους εκείνους που ήρθαν από τα μακρινά μέρη για να απογραφούν στον τόπο της γενέτειρας τους, να κλειστούν από νωρίς στα σπίτια τους. Σε λίγο οι δρόμοι ήταν έρημοι και κανείς δεν περπατούσε έξω.
Μα όχι ακριβώς όλοι, γιατί λίγο έξω από το χωριό ένας σεβάσμιος άνδρας, κρατώντας από το χαλινάρι ένα γαϊδουράκι με μια μικρή κοπέλα πάνω του, η οποία φαινόταν πως ήταν έγκυος, αγωνιούσε να φτάσει έγκαιρα σε κάποιο σπίτι. 
Κάθε λίγο και λιγάκι, προσπαθούσε να της δίνει κουράγιο, γιατί έβλεπε πως είχε φτάσει η ώρα του τοκετού και η κούραση του μικρού κοριτσιού από το πολυήμερο ταξίδι ήδη ήταν αρκετά μεγάλη.

19. Το προβατάκι του Θεού (αγία Αγνή)

19. Το προβατάκι του Θεού 

(αγία Αγνή)

Η Χριστιανική Εκκλησία έζησε τους τρεις πρώτους αιώνες μετά Χριστό, μια από τις πιο αιματοβαμμένες αλλά και πιο ηρωικές περιόδους της ιστορίας της. Πλήθος Χριστιανοί έγραψαν με το αίμα τους συγκινητικές σελίδες αγάπης στον Εσταυρωμένο Ιησού και το Ευαγγέλιο Του.
Επινοήθηκαν φοβερά και φριχτά μαρτύρια, για να ξεριζώσουν από τις καρδιές των πιστών Χριστιανών την αγάπη που είχαν για τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.
Η τόλμη, όμως, και το θάρρος που έδειχναν μπροστά στα μαρτύρια όλοι οι Χριστιανοί ήταν αξιοθαύμαστη! Με αφάνταστη υπομονή και γενναιότητα, μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, ακόμα και μικρά παιδιά υπέφεραν με ενθουσιασμό, για χάρη της χριστιανικής τους πίστης, όλα αυτά τα μαρτύρια.
Ένα τέτοιο παιδί, πάνω στην εφηβεία του, ήταν και η μικρή αρχοντοπούλα Αγνή, όταν κλήθηκε να ομολογήσει με θάρρος την αγάπη που είχε στον Κύριο μας Ιησού Χριστό.

18. Μια ουράνια ηλιαχτίδα (Μεγαλομάρτυς αγία Χριστίνα)

18. Μια ουράνια ηλιαχτίδα

(Μεγαλομάρτυς αγία Χριστίνα)

Σαν μια ουράνια ηλιαχτίδα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Τύρο της Συρίας, γύρω στο 200 μ.Χ., η μοναχοκόρη του στρατηγού Ουρβανού. Όλοι μιλούσαν παντού για την υπέροχη ομορφιά της, αλλά και για την ευγένεια των τρόπων της μικρής αρχοντοπούλας.
Ο πατέρας της, επειδή έλειπε συνήθως σαν αρχιστράτηγος που ήταν των στρατευμάτων του βασιλιά Σεβήρου στην Ανατολή και φοβούμενος μήπως τολμήσει κάποιος να την πειράξει κατά την απουσία του, της έκτισε ένα ψηλό πύργο. Μέσα σ’ αυτόν έκλεισε το μικρό του κοριτσάκι μαζί με πολλές υπηρέτριες, για να την υπηρετούν.
Ο μεγαλύτερος φόβος του ειδωλολάτρη πατέρα της ήταν μήπως κάποιος μυήσει στον χριστιανισμό την κόρη του. Γι’ αυτό και γέμισε τον πύργο αυτό με δεκάδες χρυσά και ασημένια αγάλματα των ειδωλολατρικών θεών του. Στον πύργο αυτό υπήρχαν τα πάντα, ώστε να μη χρειάζεται η κόρη του να βγαίνει καθόλου έξω απ’ αυτόν, γι’ αυτό και της επέβαλε με αυστηρότητα περιορισμό εξόδου από τον πύργο. 

17. Το μαργαριτάρι της Σικελίας (βίος αγίας Αγάθης)

17. Το μαργαριτάρι της Σικελίας 

(βίος αγίας Αγάθης)

Το πολύτιμο μαργαριτάρι του ουρανού, η αγία Αγάθη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σικελία της Ιταλίας τον 3ον αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτορας στη Ρώμη ήταν ο Δέκιος.
Ήταν μόλις δεκαπέντε χρονών, όταν ξεκίνησε ο διωγμός των Χριστιανών. Όμως, ο θεϊκός έρωτας που έκαιγε στα στήθη της για τον αγαπημένο της Ιησού, ήταν τόσο μεγάλος που δε φοβήθηκε καθόλου. Απεναντίας έτρεξε να στηρίξει τους χριστιανούς του τόπου της και να τους βοηθήσει, για να παραμείνουν πιστοί στην αληθινή πίστη του Χριστού.

16. Ξεκίνησαν τρία μεγάλα κακά

16. Ξεκίνησαν τρία μεγάλα κακά

-Σας άκουσα πάτερ να λέτε πως, εξ αιτίας των αμαρτιών μας, ξεκίνησαν τρία μεγάλα κακά, με τα οποία σύντομα θα βρεθεί όλη η ανθρωπότητα αντιμέτωπη. Θα μπορούσατε, σας παρακαλώ, να μου πείτε περισσότερα γι’ αυτό το θέμα;

-Όλος ο κόσμος, παιδί μου, είναι ένα απέραντο επίγειο βασίλειο, το οποίο κυβερνιέται από διάφορους ηγέτες. Τους ηγέτες αυτούς τους εκλέγουμε εμείς οι άνθρωποι, σύμφωνα με τα πιστεύω και τις επιθυμίες μας. Όταν εμείς σεβόμαστε το Θεό και προσπαθούμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα Του, εκλέγουμε ηγέτες σωστούς και ευσεβείς. Ο Θεός ευλογεί τότε και τους ανθρώπους και τον τόπο, ώστε και οι άνθρωποι να ζουν χαρούμενα και ευτυχισμένα, αλλά και ο τόπος να απολαμβάνει το μεγάλο δώρο της ειρήνης. Η φύση, βλέποντας την αγάπη του ανθρώπου στον Δημιουργό της, γίνεται φίλος και σύμμαχος του και του χαρίζει πλούσια τους καρπούς και τα δώρα της.

15. Να μιλάς στο Θεό σαν μικρό παιδί

15. Να μιλάς στο Θεό σαν μικρό παιδί

-Πολλές φορές, πάτερ, σας άκουσα να λέτε για την αξία και την δύναμη της προσευχής. Με εντυπωσίασε, όταν είπατε πως, απ’ όλες τις αρετές είναι η μόνη που, όταν γίνεται σωστά, μπορεί να φέρει στη ψυχή μας πολύ εύκολα την θεία Χάρη. Επίσης, είπατε πως την φοβάται πολύ ο σατανάς, επειδή τον καίει και καταστρέφει τις σατανικές του δυνάμεις! Γι’ αυτό, θα ήθελα να σας παρακαλέσω, αν είναι δυνατόν, να μου πείτε περισσότερα γι’ αυτήν και να με βοηθήσετε να μάθω πώς να προσεύχομαι σωστά στον Κύριο μας.

14. Τρεις άγιες αρχοντοπούλες (Ο βίος της Αγίας Σοφίας)

14. Τρεις άγιες αρχοντοπούλες 

(Ο βίος της Αγίας Σοφίας)


Όταν αυτοκράτορας της Ρώμης  ήταν ο Αδριανός (117μ.Χ-138μ.Χ.), ζούσε σε κάποια πόλη της Ιταλίας μια νεαρή και πλούσια Χριστιανή αρχόντισσα, που την έλεγαν Σοφία.
Από νωρίς είχε χάσει τον άνδρα της και ζούσε μόνη της, μαζί με τις τρεις πανέμορφες κόρες της, την Πίστη, που ήταν 12 χρονών, την Ελπίδα, που ήταν 10 χρονών και την Αγάπη, που ήταν μόλις 9 χρονών. Και τα τρία κορίτσια έλαμπαν από ομορφιά, όχι μόνο στο σώμα, αλλά κυρίως από τα πολλά ψυχικά και πνευματικά τους χαρίσματα.

ΕΚΤΥΠΩΣΗ