Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..."


"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..."

  Θέλει να μας πει ο Θεός:

...Όταν κατεβάζω τα μάτια Μου στη γη για να αντικρίσω τα παιδιά Μου, με πόνο διαπιστώνω πως είναι λίγα αυτά που Με κοιτούν στα μάτια και Μου λένε, είμαστε εδώ Πατέρα Μου εμείς, και λαχταρούμε ένα σου χάδι, μια πατρική αγκαλιά, ένα φιλί δικό Σου.

Λίγα είναι τα παιδιά, που θέλουν να ενωθούν με Μένα. Που θέλουν να μπουν στην καρδιά Μου και ανοίγουν τη δική τους για να Με κλείσουν και αυτοί στοργικά. Τα υπόλοιπα, ποτέ δεν σηκώνουν το βλέμμα τους ψηλά. Παραδομένοι σε σαρκικές απολαύσεις και αναζητήσεις, τρέχουν να βρουν γήινες χαρές, να περάσουν τον χρόνο τους. 

Έχει καταφέρει να τους πείσει ο σατανάς, πως δεν υπάρχω, πως δεν τους έχω ανάγκη και δεν Με έχουν και αυτοί, ή στην καλύτερη περίπτωση, αν αφιερώσουν πέντε λεπτά τη μέρα για να πουν ένα πάτερ ημών, σύντομα και δίχως καν να στείλουν την καρδιά τους στον ουρανό, έχουν κάνει το καθήκον τους προς Εμένα και μπορούν ασυνείδητα και απροκάλυπτα να συνεχίσουν τον τρόπο που ζουν.

Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ!


Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΤΡΟΦΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ!

Ξέρετε ποια είναι η αγωνία όλων των γονιών;
Να κάνουν καλά παιδιά. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα. Μετά, ποια είναι η επόμενη τους αγωνία; Πώς να τα μεγαλώσουν σωστά, για να γίνουν καλά παιδιά. Πρέπει να τους δώσουν καλή ανατροφή.
Δηλαδή, τι πρέπει να κάνουν; Είναι δυο - τρία τυπικά πράγματα, που τα κάνουν όλοι οι γονείς. 

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

 
Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός; Αγιάζεται η φύση λένε πολλοί άνθρωποι. Αυτό όμως είναι το πιο σημαντικό για τον Θεό; Να αγιασθεί η φύση Του; Όχι, παιδιά μου. Να αγιασθούν οι ψυχές των παιδιών Του είναι το πιο σημαντικό. Να αγιαστείτε εσείς και να γίνει ο πατέρας πιο στοργικός, πιο τρυφερός, πιο διδαχτικός στα παιδιά του. Να γίνει η μάνα πιο στοργική, πιο τρυφερή, πιο διδαχτική στο παιδί της. Να γίνουν τα παιδιά πιο ταπεινά, πιο υπάκουα στους γονείς τους.

Η Βάπτιση του Ιησού

Η Βάπτιση του Ιησού

Εκείνη την ημέρα, που θα γινόταν το πιο σημαντικό γεγονός στην έναρξη του μεγάλου έργου του Σωτήρα μας, είδε η μητέρα του Ιησού τον Γιό της πολύ χαρούμενο. Τον είδε να λάμπει ολόκληρος από χαρά και έλαμπε και εκείνη από χαρά.
Κάθε μητέρα χαίρεται με τη χαρά του γιού της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε, γιατί όλη εκείνη την ημέρα και την νύχτα την πέρασε ο μονογενής πολυαγαπημένος της Γιός γονατιστός, προσευχόμενος στον ουράνιό του Πατέρα. Και εκείνη προσευχόταν δίπλα του. Ποτέ δεν Τον άφηνε από την προσευχή της. Η χαρά της ήταν πάντα να προσεύχεται με τον Γιό της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε στη ζωή του, αλλά η ευγένεια της ψυχής της δεν την άφηνε από περιέργεια να ρωτήσει. Το μόνο που έβλεπε ήταν τον Γιό της να λάμπει και η καρδιά του να προδίδει την χαρά της ζωής του.  
Την άλλη μέρα τον είδε να ξεκινάει σιγά σιγά και να πηγαίνει προς τον Ιορδάνη ποταμό. Δεν της απαγόρεψε να τον ακολουθήσει. Εκείνη όμως από σεμνότητα, ξέροντας το μεγαλείο του έργου του, ακολουθούσε από μακριά. Εκείνος βάδιζε τώρα στην έρημο του Ιορδάνη και έφτασε κοντά στον Ιορδάνη ποταμό, σε ένα μέρος που πολύς κόσμος περίμενε με τη σειρά για να βαπτιστεί από έναν Άγγελο του Θεού, τον γλυκύ Ιωάννη.

ΕΚΤΥΠΩΣΗ